Archiwum Stanisława Magierskiego
Ukończył Wydział Farmacji U.W, w 1927 r.. Po ukończeniu studiów wraca do Lublina, gdzie przejmuje na długie lata rodzinną firmę farmaceutyczną rozbudowując dział drogerii i kosmetyków. W latach 30-tych utworzył dział fotograficzny i laboratorium usługowe. Jednocześnie studiował chemię i był wysoce cenionym ekspertem produkcji perfum. Po wojnie był członkiem Krajowej Komisji Perfumeryjnej.Stanisław Magierski był przede wszystkim człowiekiem rozmiłowanym w sztuce. Grał na fortepianie, komponował, był poetą, malował akwarele, FOTOGRAFOWAŁ. Sponsorował inicjatywy kulturalne w Lublinie. Wspólnie z innymi m.in. z Edwardem Hartwigiem założył w 1936 r. Lubelskie Towarzystwo Fotograficzne. Był cenionym fotografem, osiągając na tym polu świetne wyniki. Brał udział w I Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii Ojczystej w Warszawie w 1938r. otrzymując dyplom honorowy zaś na wystawie fotograficznej w Birmingham zdobył wyróżnienie. Jego fotogramy były prezentowane również w Budapeszcie, Atenach. Do jego ulubionych tematów fotograficznych należał pejzaż oraz portret ale przede wszystkim dokumentowanie ówczesnego Lublina – zdjęcia te pochodzą z lat 1934 – 1936. Kilka lat przed wojną Stanisław Magierski nakręcił siedmiominutowy film, tzw. „Najkrótszy film o Lublinie” – przedstawiający uroczyste obchody święta 3 Maja oraz inne ujęcia rejestrujące uliczki Starego Miasta i Podzamcza. Jest to jedyny, amatorski film o Lublinie z okresu międzywojennego. W 1944 r. wykonał dokumentację fotograficzną zbrodni hitlerowskich na Zamku Lubelskim i serię zdjęć obozu koncentracyjnego na Majdanku.Równie ukochanym tematem zdjęć S. Magierskiego był Kazimierz Dolny n/Wisłą i jego okolice. Bywał tam regularnie w latach 1934 – 1938 i z tego okresu powstało wiele zdjęć, część z nich ocalała i była prezentowana w Muzeum Nadwiślańskim w 2013 r. Wystawę tę ofiarował Muzeum syn Stanisława Magierskiego – Jan Magierski, również artysta fotografik.W czasie okupacji Stanisław Magierski działał w Z.W.Z. - A.K. pod pseudonimem „Jacek II”, pełniąc funkcję szefa Biura Informacji i Propagandy Okręgu Lubelskiego. W mieszkaniu Magierskich (a musieli 8 x zmieniać adres) były punkty kontaktowe skrzynki ZWZ- AK. Przechowywano tam wielu ludzi m.in. dowódcę „Kedywu” Janusza Nawrata ps. „Lucjan”, „Nowakowski”, zawsze był przechowywany albo ktoś „z lasu” z zaprzyjaźnionego oddziału A.K - .„Nerwy”, przez cały czas gromadzona tam była broń, lekarstwa, środki opatrunkowe którymi przez cały czas wspierał partyzantów i niebezpieczne materiały.W tym czasie skomponował kilka piosenek do własnych wierszy dla oddziału „Nerwy”. Jedna z tych piosenek, bardzo popularna – „Dziś do ciebie przyjść nie mogę” (tytuł pierwotny „Kołysanka leśna”) stała się niemal piosenką kultową, kojarzoną z okupacją hitlerowską. Rękopis tej i innych utworów S.M. znajduje się w zbiorach rodzinnych.Dwukrotnie więziony – na Zamku Lubelskim i we Wronkach. Po wojnie – znowu więzienie, wyroki, represje polityczne były udziałem nie tylko jego ale też żony Danuty ( i dzieci) przez jeszcze długie lata.Pociechę stanowiła muzyka. Powstało wtedy kilkanaście kompozycji, piosenek na potrzeby założonego przez niego amatorskiego teatru, prowadzonego przez Barbarę Koterwas, działającego w spółdzielni „Permedia”, którą Stanisław Magierski założył, przekazując jej cały swój majątek ze zlikwidowanej (pod przymusem) własnej firmy.Niestety, pozostało po nim niewiele zdjęć. Część jest w zbiorach rodzinnych a część w depozycie Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i H. Łopacińskiego w Lublinie.Za działalność w Ruchu Oporu odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.Stanisław Magierski zmarł przedwcześnie w 1957 r.